ترافیک نهاوند؛ روایت ترک فعلها و مصوبات فراموششده
یادداشت روز #سازندگی_نهاوند
سالهاست ترافیک در نهاوند از یک مشکل شهری فراتر رفته و به نمادی از ضعف در مدیریت و اجرا تبدیل شده است. شهروندان هر روز زمان، آرامش و بخشی از درآمد خود را در خیابانهای قفلشده شهر از دست میدهند، اما خروجی جلسات متعدد شورای ترافیک همچنان در حد مصوبه و صورتجلسه باقی مانده است. شهرداری به عنوان متولی اصلی مدیریت شهری و پلیس راهور به عنوان متولی اعمال قانون، هر کدام بخشی از مشکلات را به کمبود اعتبار، امکانات یا نیروی انسانی نسبت میدهند، اما برای مردم، آنچه اهمیت دارد نتیجهای است که باید در خیابانهای شهر دیده شود، نه تکرار وعدهها و توجیه کمبودها.
تقریباً هیچ نشست شورای ترافیکی برگزار نمیشود مگر اینکه مشکلات خیابانهای اصلی نهاوند روی میز مدیران قرار بگیرد. برای هر مشکل، مصوبه و راهکار صادر میشود، اما در عمل اتفاق قابل توجهی رخ نمیدهد. شهرداری از نبود بودجه برای اجرای مصوبات سخن میگوید و پلیس راهور نیز کمبود نیرو و امکانات را مطرح میکند، اما حاصل این پاسکاری مسئولیت، ادامه بینظمی در معابر شهری است. مردم حق دارند بپرسند وقتی مصوبات یکی پس از دیگری اجرا نمیشوند، برگزاری این جلسات چه دستاوردی برای شهر داشته است؟
نماد این نابسامانی را میتوان در خیابان ۱۷ شهریور، مهمترین شریان مرکزی شهر، مشاهده کرد. خیابانی که سالهاست زیر بار ترافیک سنگین، توقفهای بیضابطه و پارکهای دوبل نفس میکشد. حضور پرتعداد تاکسیها، نبود ایستگاه استاندارد، توقفهای مکرر برای سوار و پیاده کردن مسافر و تمرکز مراکز تجاری و درمانی، این مسیر را به یکی از بحرانیترین نقاط ترافیکی نهاوند تبدیل کرده است.
سالهاست مردم خواستار انتقال ایستگاه تاکسی از مرکز شهر و ایجاد یک پایانه استاندارد هستند، اما این مطالبه همچنان بیپاسخ مانده است. شهرداری نیز همواره نبود منابع مالی برای تملک زمین و اجرای این طرح را مطرح میکند. نتیجه این شده که تاکسیها همچنان در خیابانهای مرکزی مستقر هستند و بخش مهمی از گرههای ترافیکی را رقم میزنند.
در کنار این مشکل، نهاوند هنوز از داشتن یک پارکینگ عمومی استاندارد در مرکز شهر محروم است؛ موضوعی که باعث شده خیابانها و کوچههای منتهی به بازار به پارکینگ خودروها تبدیل شوند. پارک دوبل و توقفهای نامتعارف به یک صحنه همیشگی در معابر اصلی شهر تبدیل شده و عبور و مرور شهروندان را با مشکل جدی روبهرو کرده است. نکته قابل تأمل اینکه حتی شهر، پارکبان نیز ندارد تا حداقل بخشی از این بینظمی مدیریت شود.
یکی دیگر از طرحهای نیمهتمام، اجرای لچکی در ورودی خیابان دوخواهران به ۱۷ شهریور بود تا از ورود خودروها به کوچه دکتر صالح جلوگیری شود. این طرح ناقص اجرا شد و خیلی زود جمعآوری شد؛ اتفاقی که بار دیگر این سؤال را در ذهن مردم ایجاد کرد که چرا بسیاری از طرحهای ترافیکی پیش از رسیدن به نتیجه، متوقف میشوند.
قرار بود با اجرای مصوبات شورای ترافیک، بخشی از مطب پزشکان، درمانگاهها و داروخانهها از خیابانهای اصلی شهر منتقل شوند تا از بار ترافیکی کاسته شود، اما این وعده نیز هرگز عملیاتی نشد. نهتنها انتقالی صورت نگرفت، بلکه همچنان شاهد راهاندازی مراکز درمانی جدید در همین معابر پرتردد هستیم؛ تصمیمی که عملاً بر حجم ترافیک افزوده است.
خیابان حافظ نیز این روزها به یکی از اصلیترین گلایههای کسبه تبدیل شده است. عملیات بازسازی و سنگفرش پیادهرو با سرعتی بسیار کند پیش میرود و مصالح ساختمانی علاوه بر اشغال پیادهرو، بخشی از سوارهرو را نیز درگیر کرده است. کسبه میگویند این پروژه، رفتوآمد مشتریان را مختل کرده و درآمد بسیاری از واحدهای صنفی را کاهش داده است.
آنها میپرسند چرا شهرداری برای کاهش زمان اجرای پروژه، از ظرفیت روزهای تعطیل یا افزایش شیفتهای کاری استفاده نمیکند. وقتی معیشت صدها واحد صنفی تحت تأثیر یک پروژه عمرانی قرار گرفته، انتظار میرود اجرای آن با سرعت و برنامهریزی بیشتری دنبال شود.
مشکلات خیابان حافظ فقط به عملیات عمرانی محدود نیست. حضور پرتعداد تاکسیها، نبود ایستگاه مناسب، دوبلپارک خودروها، تخلیه بار خودروهای باری در ساعات مختلف و نبود مدیریت واحد، سالهاست این خیابان را به یکی از نقاط پرتنش ترافیکی شهر تبدیل کرده است.
شهروندان همچنین از عملکرد دوربینهای ثبت تخلف گلایه دارند. به اعتقاد آنها، این دوربینها بیش از آنکه نقش بازدارنده داشته باشند، جنبه نمادین پیدا کردهاند و تخلفات رانندگی همچنان بدون نگرانی از جریمه در سطح شهر انجام میشود. پارک دوبل، توقف در محلهای ممنوع و سد معبر، همچنان بخشی از تصاویر روزمره خیابانهای نهاوند است.
در کنار این موضوع، مردم از عملکرد پلیس راهور نیز رضایت ندارند. به گفته شهروندان، در ساعات اوج ترافیک کمتر مأمور راهور در خیابانهای اصلی شهر برای اعمال قانون حضور دارد و همین موضوع موجب شده بسیاری از تخلفات رانندگی بدون برخورد باقی بماند. اگر پلیس راهور با کمبود نیرو مواجه است، انتظار میرود این موضوع از مراجع بالادستی پیگیری شود، زیرا نبود مأمور برای اعمال قانون، عملاً مدیریت ترافیک را با مشکل روبهرو کرده است.
نبود مدیریت مشخص برای تخلیه بار خودروهای باری نیز یکی دیگر از مشکلات قدیمی شهر است. کامیونها و خودروهای باری در ساعات مختلف روز در خیابانهای پرتردد اقدام به تخلیه بار میکنند و همین موضوع بر حجم ترافیک میافزاید. تردد و پارک خودروهای سنگین در سطح شهر نیز همچنان ادامه دارد و برخوردهای انجام شده نتوانسته بازدارندگی لازم را ایجاد کند.
ساماندهی دستفروشان نیز همچنان در حد وعده باقی مانده است. بسیاری از کسبه بازار، بهویژه فروشندگان میوه و ترهبار، میگویند در شرایطی که مالیات، عوارض و اجارههای سنگین پرداخت میکنند، هر روز بر تعداد دستفروشان افزوده میشود و بخش قابل توجهی از بازار در اختیار آنها قرار گرفته است، بدون آنکه مدیریت مشخصی در این حوزه وجود داشته باشد.
نبود محل مناسب برای استقرار کارگران فصلی، کمبود سرویسهای بهداشتی استاندارد در مرکز شهر، غیرفعال بودن تلویزیونهای شهری و بیتوجهی به ظرفیت بخش خصوصی برای ساخت پارکینگ، پایانه تاکسی و توسعه تبلیغات شهری نیز از دیگر گلایههای شهروندان است. بسیاری معتقدند شهرداری میتواند با جذب سرمایهگذار، هم بخشی از مشکلات شهر را حل کند و هم درآمدهای پایدار برای مدیریت شهری ایجاد کند.
مردم همچنین از افزایش سرعتگیرهای غیراستاندارد انتقاد دارند و معتقدند نصب سرعتگیر، جای مدیریت علمی ترافیک را نمیگیرد. تا زمانی که اصلاح هندسی معابر، اجرای مصوبات شورای ترافیک و اعمال قانون مستمر توسط پلیس راهور در اولویت قرار نگیرد، این مشکلات همچنان پابرجا خواهد ماند.
پردیس سینمایی نهاوند نیز که مدتها پیش با حضور استاندار کلنگزنی شد، هنوز وارد مرحله اجرا نشده است. شهری با این جمعیت همچنان از داشتن سینما محروم است و این پروژه نیز به جمع وعدههایی پیوسته که مردم سالهاست فقط درباره آنها میشنوند.
در آستانه روز شهرداریها و دهیاریها، مطالبه مردم نهاوند چیز پیچیدهای نیست. آنها انتظار ندارند همه مشکلات یکشبه حل شود، اما انتظار دارند شهرداری، پلیس راهور و دیگر دستگاههای مسئول به جای فرافکنی، سهم خود را در اجرا نشدن مصوبات، ضعف نظارت و مدیریت بپذیرند. پاسخگویی، اجرای قانون و تبدیل مصوبات از کاغذ به عمل، خواستهای است که سالهاست از سوی مردم و کسبه این شهر تکرار میشود و همچنان چشمانتظار تحقق آن مانده است.
